Recenzja Asics Gel-Cumulus 26 - wszechstronność to jego główna cecha
Gel-Cumulus to znany i ceniony model butów treningowych w ofercie marki Asics. Charakteryzuje się uniwersalnością, bowiem jest to model o wysokim, lecz nie najwyższym, poziomie amortyzacji i czasem bywa nazywany ,,młodszy bratem" Nimbusa, który mówiąc w skrócie – posiada wystarczający komfort na codzienne treningi oraz ma większą dynamikę.
W tym roku ukazała się już 26. wersja Cumulusa. Czym się charakteryzuje i jak sprawdza się w praktyce? O tym w recenzji!
Pierwsze wrażenia
Po pierwszym założeniu miało być tak pięknie, ale z Cumulusami musiałam się troszkę poboksować ;). Koniec końców jednak się polubiliśmy, choć pierwsze treningi wskazywały na to, że nie będzie tu między nami porozumienia.
Mam szczupłe stopy, przez co musiałam mocniej wiązać buty i ściskać cholewkę. Pomimo standardowej szerokości czułam dużo miejsca w butach, co dla osób z wąskimi stopami może stanowić problem związany z ich uciekaniem wewnątrz butów i przesuwaniem w przód oraz tył. Na szczęście w moim przypadku mocniejsze związanie po stronie części grzbietowej stóp pomogło i ustabilizowało stopy w butach na tyle, że czułam się pewnie nawet podczas ostrzejszych zakrętów czy zbiegów.
Przód Cumulusów nie wypada wąsko, jest lekko poszerzony, co pozytywnie odbiorą osoby, które doceniają więcej luzu w palcach. Dla mnie to też plus, bo stopa może swobodnie pracować w trakcie biegu bez ścisku w jej przedniej części. Co ważne cienki, elastyczny język zastosowany w tym modelu będzie idealnym wyborem dla osób, które mają wyższe podbicie stóp, co zmniejszy dyskomfort w tym obszarze związany z brakiem nadmiernego nacisku na górną część stóp. Płaskie, lekko elastyczne sznurówki związane ,,na raz’’ na szczęście nie rozwiązywały się w trakcie biegu. Zapiętek jest dość sztywny i nieprzesadnie miękki, taki w sam raz, by zachować stabilność pięt. Materiał od zapiętka do początku palców jest solidnie wykonany, grubszy oraz sztywniejszy, natomiast od tego miejsca zyskuje większą elastyczność, lekkość i odczuwalnie jest cieńszy. Wpływa to dobrze nie tylko na oddychalność, ale również świetną stabilność stóp.
A jak w spisały się praktyce
Przebiegłam w nich około 100 km i myślę, że już po takim czasie można wstępnie powiedzieć, co się myśli ;). Przypomnę tylko, że biegam ze śródstopia. Na pierwszych treningach niekoniecznie się polubiliśmy. Podejrzewałam, że dla mnie nieco zapiętek był zbyt wysoko osadzony. Dałam im jednak kolejne szanse próbując zmian także w skarpetkach do biegania. Wyższe skarpetki pomogły wyeliminować problem z kostkami oraz Achillesem. Po 3 treningach zaczęło między nami już jakoś grać i mogłam bardziej swobodnie przebiec w nich 10 km.
Dodatkowo brałam je na kilka długich spacerów, by się do nich przekonać. Ta zmiana przyszła nagle i zastanawiam się, czy moje przyzwyczajenie do butów terenowych nie odgrywało tutaj większego znaczenia. Biegam częściej w terenie niż po asfalcie. Być może tak, w końcu konstrukcja takich butów różni się, lecz z drugiej strony biegam w wielu modelach i pierwszy raz miałam taki problem. Biorę tutaj także pod uwagę czynnik ułożenia butów pod dane stopy, a na to zawsze potrzeba czasu.
Po tym okresie docierania się mogłam już bardziej przychylnie spojrzeć na ich zalety. Nie oszczędzałam ich i biegałam po różnych nawierzchniach. Niestety nie miałam okazji przetestować ich w trakcie deszczu, więc ciężko mi będzie określić, jak podeszwa trzyma się mokrej powierzchni. Trzymanie podeszwy oceniam bardzo dobrze nawet na lekkim ,,żwirowatym" piasku usytuowanym na betonowej nawierzchni. Nie było problemów, choć zawsze na takich odcinkach uważniej i bardziej sztywno stawiam stopy. Lekko może co jakiś czas czułam poślizg, ale nie był przeszkadzający.
Na suchym asfalcie bez problemów, guma świetnie trzymała się, ułatwiając wybijanie. Zabierałam je na trasy mieszane, choć nawet zdarzyły się tylko drogi leśne. Dawały radę w Puszczy Bydgoskiej oraz na terenach Myślęcinka i nie mówię tu o utwardzonej nawierzchni, a o piasku, typowych leśnych ścieżkach oraz korzeniach wystających z ziemi. Wiadomo, że to nie są buty przeznaczone do biegania w terenie, nie mają tak agresywnego bieżnika i należy uważać na cholewkę, bo jest ona delikatniej zbudowana od typowego buta terenowego, ale moim zdaniem naprawdę dawały sobie radę i ktoś, kto poszukuje butów dość uniwersalnych, gdzie będzie chciał zbiec podczas treningu w lekki teren leśny, może śmiało je wziąć na trasę. Oczywiście pamiętajmy, że każdy z nas ma inne potrzeby, inaczej biega i ma inne oczekiwania. Ja nie jestem wymagająca i kiedyś w większości w terenie biegałam w zwykłych butach stworzonych właśnie do twardej nawierzchni. Wiadomo też, że bieżnik w Cumulusach jest typowo przystosowany do twardego podłoża i bez dwóch zdań tam najlepiej się sprawuje.
Co fajne to fakt, że jest to model lekki, nie obciąża stóp i można w ich śmiało przyspieszyć do tempa poniżej 5:00 w granicach do 4:30 i wciąż czuć swobodę oraz dynamikę. Pomimo lekkości mają dobrą amortyzację i doceniam fakt, że jest ona obecna także w większej ilości na śródstopiu. Podczas dłuższych wybiegań w tempie 5:30-6:30 na dystansie około 15-20 km czułam dobrą ochronę i wygodę. Kołyskowy kształt podeszwy docenią osoby biegające z pięty, gdzie liczy się przetoczenie. Mnie się to nie przydaje przy bieganiu ze śródstopia, ale kołyskę odczułam podczas chodzenia, gdzie faktycznie wspomagała ona bardziej energiczne przetoczenie z pięty na palce.
Podsumowując, myślę, że Cumulusy będą świetnym wyborem wśród butów o średniej amortyzacji dla osób, które poszukują dobrej ochrony również pod śródstopiem podczas dłuższych wybiegań. Poradzą sobie nawet na mieszanej nawierzchni, ale także nieco szybszych jednostkach treningowych, gdzie chcemy skupić się bardziej na tempie.
Eliza Łassa
Sklep Biegacza
